على صدرايى خويى
233
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )
رسالهء كوتاهى است در احوال و فضايل اجداد حضرت پيامبر ( ص ) ، مشتمل بر هشت فصل و يك اصل ، با اين عنوانها : 1 . در اينكه سجدهء ملائكه آدم را براى آن وديعه مقدسه يعنى انوار معصومين ( ع ) بود ؛ 2 . در اينكه حجابت و زيارت كعبه كه در آن زمان معبد مشركين هم شده بود ، موجب قدم موحدين نمى شود ؛ 3 . در كليات و جوامع اخبار داله بر فضل بنى هاشم ؛ 4 . در خصايل و مناقب عبد مناف و هاشم ؛ 5 . در مناقب فاخره و خصايل فاضله عبد المطلب ابن هاشم ؛ 6 . در خصايص و مكارم عبد الله بن عبد المطلب ؛ 7 . در مفاخر و محامد ابى طالب و علو مقام او ؛ 8 . در اجماع شيعه وسيره علماى سلف و خلف در تمجيد اجداد حضرت رسالت و اينكه اصل عمده از اصول شيعه نزاهت انبياست از دنائت آباء ؛ اصل : كه خاتمه كتاب است در بيانات مرحوم مجلسى و اخبار و روايات ديگر كه از كتب متاخرين علما انتخاب شده . آغاز : بسمله . الحمد لله الذى اصطفى آدم و نوحاً و آل ابراهيم و آل عمران على العالمين و جعلنا من امة خاتم الانبياء . نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده . توضيحات : در عنوان كتاب نام ناصر الدين شاه قاجار و امين السلطان آمده ؛ صفحه اول داراىكتيبه ؛ تمامى صفحه ها جدولدار ؛ صفحه زوج داراى ركابه ؛ در آخر نسخه در دو صفحه ( ص 87 - / 86 ) آثار ديگر مؤلف ، آثارى كه در هنگام اقامت در ايران تأليف نموده ( ده اثر ) و آثارى كه در توقف هندوستان تصنيف نموده ( پنج اثر ) ذكر شده است . محل چاپ : هند ؛ بمبئى . مطبعه : دت پرساد . تاريخ : محرم الحرام 1311 ق . تعداد صفحات : 87 ؛ اندازه : 14 * 22 ؛ تعداد سطور : 19 .